Categorie archief: Valdivia

Babyproof

Foto's Babyproof

Foto’s Babyproof

We zijn echt bijna klaar om te gaan. We zouden inmiddels toch wat handiger moeten worden in vertrek-klaar maken zou je zeggen. Dit keer wordt onze ervaring echter teniet gedaan door de aanwezigheid van een handenbindertje…

Een verschil met voorgaande keren is ook dat we vroeger alles op een gegeven moment wel goed genoeg vonden. De oneindige lijst met dingen-die-we-ook-nog-graag-zouden-willen, lieten we op een gegeven moment zitten en dan konden we vertrekken. Nu is alles echter wat kritischer. Alles dat Daniel veilig en tevreden houdt, willen we gewoon op orde hebben. Bovendien zijn de afstanden die we gaan varen groter, hebben we meer spullen mee (babyspullen maar ook meer eten) en willen we toch minder concessies doen aan de leefruimte.

We zijn dus nog steeds allemaal kleine klusjes aan het doen om alles zo handig mogelijk te krijgen. Een plankje terugschroeven, een randje voor een kastje, een extra fruitnet, het zijn allemaal piepkleine dingetjes, maar samen kosten ze veel tijd.

Dat gezegd hebbende, we zijn echt bijna klaar. We denken de boot behoorlijk baby-proof te hebben. Als allerbelangrijkste hebben we een net aan de railing gemaakt. Niet alleen moet dat rondkruipende baby’tjes verhinderen overboord te vallen, het zal ook veel voorwerpen tegenhouden die anders door eerdergenoemde baby’tjes overboord gegooid worden. Voortaan zullen we dankzij dit net altijd al van verre als ‘kinderboot’ herkenbaar zijn.

Binnen hebben we een bedje voor Daniel gemaakt. Groot genoeg dat hij er (hopelijk) nog even in past en klein genoeg om niet teveel rond te kunnen rollen. Bovendien hebben we een net voor ons bed in de voorkooi gespannen zodat we die helemaal af kunnen sluiten. Behalve dat Daniel daar eigenlijk altijd slaapt en er zo niet uit kan vallen, is dit ook een ideale veilige speelplaats.

Binnen hebben we de vuilnisbak weggewerkt achter een deurtje om grijpgrage ontdekkende vingertjes geen kans te geven. En zowel binnen als buiten hebben we een kinderstoel die vastzit. Als al het eten van zijn bordje afrolt blijft meneer tenminste veilig zitten!

Wij zijn op zee nagenoeg altijd aangelijnd en ook voor Daniel hebben we een harnasje zodat we hem aan de boot kunnen aanlijnen als we varen. We hebben extra lijnen in de kuip gespannen om hem aan vast te klikken zodat hij zoveel mogelijk vrijheid heeft zonder de kuip uit te kunnen klimmen. Zachte speeltegels op de vloer maken de kuip een fijne en beschutte speelplek. Voor in het bijbootje, of als hij kan lopen op de steiger of kade, hebben we een zwemvest.

Wat nog rest voor vertrek is alles inslaan wat we voor het komende halfjaar nodig denken te hebben. Kwamen we al superlatieven tekort om uit te leggen hoeveel je nodig hebt als je drie maanden de scheren van Chili ingaat; nu zijn we voor zes maanden aan het inslaan. Op de eilanden in de Stille Oceaan is weinig te krijgen en wat er is, schijnt duur te zijn.

En naast eten (wat gewoon belachelijke hoeveelheden worden) zijn we dus ook aan het bedenken wat Daniel het komende halfjaar nodig heeft. Kleding maten worden geëxtrapoleerd, speeltjes worden alvast ingekocht op nog komende ontwikkelingsstadia, tóch nog maar een groter paar schoenen mee, schepjes, zonnehoedjes, et cetera!

En hadden we al gemopperd over waar je al die spullen laat op een boot waar ook een jong gezin moet leven? Nou, daarom zijn we dus nog niet weg. Maar… wel bijna!

%d bloggers liken dit: