Categorie archief: Argentinië

Broem-broem

Foto’s Broem broem

Er gebeurt van alles. De motor loopt ineens, Marianne’s buik is echt een buik aan het worden en tot ieders verbazing is het ineens lente geworden hier. We kunnen het allemaal nauwelijks behappen.

Nadat de monteur de motor heeft teruggebracht en we hem op zijn plek gezet hebben, duurt het even voordat onze eigen dieselmotortjes weer op gang komen. Tijdens het installeren komen we probleem na probleem tegen. De monteur had een dieselleiding verkeerd gelegd die we met veel moeite weer op zijn plek krijgen, een onderdeel van de oliekoeler blijkt niet goed te zitten (iets wat je pas merkt als het hele koelsysteem er omheen eenmaal zit…) en als klap op de vuurpijl bleek dat de startmotor ook de geest heeft gegeven.

Zaterdag hadden we door alle tegenslag even een echte dipdag. We kunnen de motor niet meer zien. Het liefst gooien we al het gereedschap overboord en springen er zelf achteraan. Onze buren redden ons wederom. Ze nodigen ons uit voor een zondagse brunch en vertroetelen ons met lekkernijen. Na wat steun en wat koffie ziet de wereld er weer veel vrolijker uit. Het weer helpt ook ineens mee. Een helder blauwe lucht met een stralende zon en helemaal windstil. De eerste lentedagen zijn aangebroken! Skypen met vrienden en ouders thuis maakt de dag  helemaal een feest. Alle problemen zijn weer een stuk kleiner en zelfs de gereedschapskist ziet er uitnodigend uit.

En inderdaad, één voor één zijn alle probleempjes op te lossen. Na met Volvo in Nederland gebeld te hebben, weten we hoe we onze reservestartmotor aan de praat moeten krijgen. Maandag middag horen we voor het eerst in twee maanden ons motortje weer lopen. En hoe! Zo goed heeft hij in jaren niet gestart en zo soepel hebben wij hem nog niet horen lopen. De monteur heeft echt vakwerk geleverd.

Terwijl Maarten het meeste werk aan de motor doet, is Marianne ook druk bezig. Naast ‘vertrek klussen’ als voorraden tellen en navigatie voorbereiden, is zij namelijk ook nog steeds full-time een kindje aan het maken. Iets wat toch ook de nodige tijd, aandacht en energie vraagt. Af en toe een stapje terug doen, niet meer in rare bochten liggen klussen en geen zware dingen meer tillen, zijn de eerste concessies die gedaan worden voor de gezinsuitbreiding.

We hebben weer een echo gehad en weten nu dat onze kleine verstekeling een Chileen wordt en geen Chileense. Super leuk om te weten en ‘hij’ en ‘hem’ te kunnen zeggen. Volgende uitdaging: een jongensnaam bedenken!

Hoe dichterbij het vertrek komt hoe enthousiaster we worden, maar we merken ook dat een deel van ons opziet tegen het afscheid. Ruim zes maanden zijn we hier geweest en we hebben een goede tijd gehad. De omgeving, de stad, maar vooral de steigerburen hebben een plaatsje in ons hart verworven. We zijn echte vrienden geworden en hoe leuk of mooi het aankomende traject ook is, afscheid nemen is moeilijk.

%d bloggers liken dit: