Paradijs

Foto's Paradijs

Foto’s Paradijs

Na ruim twee jaar in Spaanstalig Zuid-Amerika proberen we nu het ‘hola’ te onderdrukken en ‘bonjour’ te roepen. We zijn op de Gambier eilanden in Frans Polynesië. Ons eerste atol!

Het tochtje vanuit Paaseiland was traag, met licht weer en zelfs wat tegenwind. Het duurde even voordat we weer lekker in ons ritme zaten, maar daarna was het een ontspannen oversteek zonder veel noemenswaardigs. Na zestien dagen kunnen we Daniel de bergen aanwijzen die aan de horizon opdoemen. Land in zicht! Het blijft een mooi moment.

De Gambier archipel bestaat uit een aantal eilandjes binnen een rif. Er zijn een aantal gemakkelijk te bevaren doorgangen door het rif en eenmaal binnen is het heerlijk beschut tegen de oceaandeining. Ten opzichte van veel andere atollen in de Stille Oceaan is het behoorlijk groot en op het hoofdeiland, Mangareva, is een dorp met ongeveer duizend mensen.

Op en top Polynesisch lopen de mensen lachend en op hun gemakje rond, veel van de vrouwen met prachtige bloemen in het haar. Bijzonder van deze archipel is dat je hier goed zwarte parels kunt kweken. Bijna elke familie heeft een parelkwekerij ergens in het atol en de inkomsten zijn goed. Het hele eiland straalt welvaart uit, maar op een vrolijke, ongedwongen manier. Het levensmotto van veel Polynesiërs om je niet al te druk te maken is hier, door de makkelijke inkomsten, nog eens extra sterk.

Wij wanen ons in het paradijs. De eilanden zijn prachtig mooi, de kleurschakeringen van het water zijn ansichtkaart waardig en tegelijkertijd is het makkelijk varen, zijn er geen golven en is er een goede ankerbodem. Op zondag klinkt er een prachtig tweestemmig zingen uit de kerk. Later op de dag horen we aan de ene kant het gejuich van de voetbal competitie en aan de andere kant het gegil van de zwemmende kinderen.

Na een aantal dagen voor het dorpje waarin we het nodige inslaan en een aantal klusjes doen, vertrekken we naar een strandje bij een eilandje aan de andere kant van het atol. Het is even zoeken naar een route tussen de boeitjes van de parelkwekerijen door, maar we vinden een prachtig plekje voor het mooiste strandje dat we deze reis gezien hebben. Nog even stoeien met het anker om niet op het koraal te zitten en dan gauw met Daniel in het zand spelen.

We waren van plan nog wat andere plekjes van het atol te gaan bekijken, maar we krijgen een aantal dagen harde wind. Ook in het paradijs is veel wind toch niet echt rustig liggen. Zelfs azuurblauw water ziet er met witte kopjes minder uitnodigend uit en het rukken aan de ankerketting voelt ook overal hetzelfde. Maar, met lekker eten op de buurboot en met water spelen in de kuip komen we de dagen goed door en als de zon ’s middags doorbreekt kunnen we met Daniel toch even naar zijn nieuwe lievelingsplek: de waterlijn aan het strand.

Inmiddels zijn we alweer aan het klaarmaken om te vertrekken. We gaan naar de Marquesas, ongeveer duizend mijl naar het noorden. Na de afgelopen etappes is het gevoelsmatig maar een kort tochtje. We hebben een vleugje van het paradijs gezien en zijn hongerig naar meer!

Geplaatst op 27/05/2014, in Uncategorized. Markeer de permalink als favoriet. 1 reactie.

  1. Ah, azuurblauw warm water, palmbomen en paradijselijke stranden… Klinkt toch heel wat beter dan een snijdende wind en striemende regen in de ijskoude scheren hoor 😉 En dan ook nog echte black pearls! Veel succes met het ‘tochtje’ naar het noorden!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s