Paaseiland

Foto's Paaseiland

Foto’s Paaseiland

‘Daar staat een hele rij!’ We vechten om de verrekijker om de kustlijn af te speuren. Marianne ziet als eerste een rij moai, de beelden die Paaseiland zo bijzonder maken. En nog wel aan ons baaitje!

Bijna tweeduizend kilometer van het dichtstbijzijnde bewoonde eiland, ligt Paaseiland, Rapa Nui in het Polynesisch. Door zijn afgelegenheid, in combinatie met de bekende beelden en de raadselen daaromheen, is het een tot de verbeelding sprekende plek. We zijn inmiddels bijna twee weken hier en we zijn gegrepen door de mystiek van het eiland.

Helaas is het voor zeilers geen gemakkelijk eiland om te bezoeken. Midden in de oceaan en zonder beschutte ankerbaaien is het bij slecht weer niet altijd mogelijk te stoppen. Gedurende de reis van Robinson Crusoe eiland houden wij dan ook onze vingers gekruist en hopen op het beste. Maar we hebben weer enorme mazzel! Gestuurd door het weer gaan we van het ene mooie plekje naar het andere.

Bij aankomst staat de wind verkeerd om voor het dorpje te ankeren, dus we besluiten in een baaitje aan de andere kant van het eiland te gaan liggen. En laten daar nu net twee van de mooiste bezienswaardigheden van het eiland zijn! Aan de baai staat de grootste rij moai die het eiland rijk is en even verderop is de vulkaan die als steengroeve gebruikt is bij de vervaardiging van de beelden.

Samen met buurboot Santana gaan we aan land. Van dichtbij zijn de beelden pas echt imposant en al snel zijn we danig onder de indruk. Overal op het eiland, maar rond de steengroeve in het bijzonder, staan of liggen moai. Sommige nog trots en gaaf rechtop, anderen omgevallen of in de grond weggezakt. Hoe langer je kijkt, hoe meer je er ziet en hoe meer vragen de beelden oproepen. Er zijn veel theorieën, maar ook nog veel ontbrekende antwoorden.

Met de machtige moai als achtergrond wordt het baaitje waar wij liggen gebruikt door een vissersfamilie. Ze nodigen ons uit voor de lunch en overladen ons met vers fruit en verse vis. Het is enorm genieten en heel leuk om met deze originele Rapa Nui te praten. Zoals we al eerder ervaren hebben, zijn het uiteindelijk vaak de mensen die een plaats tot leven doen komen en zich in onze herinnering nestelen.

Door hoge golven uit het zuiden gaan we na een paar dagen noodgedwongen naar een zeer idyllisch strand aan de noordzijde van het eiland. Het is inmiddels zwemweer en we kunnen lekker met Daniel in het zand spelen. Wederom wordt de baai opgesierd door een rijtje moai die het toch al mooie strand iets extra speciaals geven.

En uiteindelijk, het kon niet beter, krijgen we het ideale weer om voor het dorpje te gaan liggen. De vrouw van de vissersfamilie neemt ons mee naar de markt en nadat we zelf de verse voorraden weer hebben aangevuld, komt zij wederom aan met tassen vol vers fruit. Vooral heel veel, heel erg lekkere mango’s. Daniel glundert iedere keer dat hij er een ziet en eet zich helemaal rond. En wij ook trouwens.

Ook in het dorp staan hier en daar moai en ze blijven een bijzondere sfeer verspreiden. Samen met de trotse en gezellige Rapa Nui en de vele bloemen en fruitbomen geven ze het dorp en het eiland een exotisch en uitnodigend gevoel. We hebben het enorm getroffen met de omstandigheden en we sluiten ons aan bij al diegenen die zich voor ons door dit eiland hebben laten betoveren.

Geplaatst op 29/04/2014, in Chili, Stille Oceaan. Markeer de permalink als favoriet. 5 reacties.

  1. Jaloers!!! Niet op die hoge golven, wel op de prachtige plek 😉 Geniet ervan, maar dat lukt zo te zien uitstekend!

  2. Wat een bijzondere lokatie om zo aan te komen. Geweldig (en ook een beetje jaloers natuurljk). Leuk om Daniel zo ouder te zien worden.

  3. Dita en Rob

    Dag Marianne, Maarten en Daniel,
    Wat leuk om weer berichten van jullie te lezen en fijn dat alles voorspoedig verloopt. Dit is wel een heel bijzonder deel van jullie reis: zo met Daniel en in dit prachtige gebied met zoveel eilanden om naartoe te varen. Mooie foto’s en filmpjes. Wat wordt Daniel al groot. Het gaat allemaal gewoon door. Nog een goede reis verder ( met gedeeltelijk een extra bemanningslid, zo hebben we vernomen) en veel succes. Groeten, Dita en Rob.
    dita

  4. Beste bemanning van de Pinta,
    Ik zag op de site van de Necton dat jullie veilig in Frans-Polynesie zijn aangekomen. Ik ook weer gerust gesteld want volgens mij is het traject vanaf Valdivia best pittig geweest.
    hartelijke groet,
    Wilma,
    een enthousiaste bezoeker van jullie mooie blog.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s