Isla Robinson Crusoe

Foto's Juan Fernandez

Foto’s Isla Robinson Crusoe

Geen naam uit een roman, maar een bestaand eiland. Vernoemd naar het beroemde verhaal van Daniel Defoe, omdat zijn boek ‘Robinson Crusoe’ gebaseerd is op een waargebeurd verhaal. Een waargebeurd verhaal dat zich op dit eiland heeft afgespeeld om precies te zijn.

In 1704 laat de Britse zeeman Alexander Selkirk, na grote onenigheid zijn kapitein, zich met slechts een geweer, een mes en wat kleding (gedwongen?) aan land zetten. Moederziel alleen overleeft hij meer dan vier jaar op dit eiland. Halverwege een steile heuvel bouwt hij een hutje voor wat beschutting. Daarvandaan klautert hij elke dag een naar een bergkam om te zien of er al redding nabij is. Wilde geiten voorzien hem van vlees, huiden en gezelschap. Verder leeft hij van wat het eiland te bieden heeft. Totdat na vier en een half jaar een Brits schip hem oppikt en terug in Engeland aflevert, waar hij een soort beroemdheid wordt.

Net als het schip van Selkirk, liggen wij voor anker in Bahía Cumberland, naast het enige dorpje van het eiland, dat tegenwoordig bewoond wordt door zo’n 900 mensen. De mensen leven er voornamelijk van de kreeftenvisserij, al doet het (duik)toerisme inmiddels ook een duit in het zakje.

Bij aankomst is het weer nogal van slag. De eerste dagen worden we, zeer ongebruikelijk, geteisterd door harde valwinden, die van geen wijken willen weten. De Pinta ligt stevig aan een ankerboei, maar geen haar op ons hoofd die overweegt om in het bijbootje van boord te gaan. Als de wind iets af lijkt te nemen gaan we maar eens bij een buurboot kijken. Terwijl we binnen verhalen van de oversteek uitwisselen, neemt de wind ongemerkt weer toe. We kunnen nog net voorkomen dat onze bijboot met motor en al op z’n kop waait.

Gelukkig normaliseert het weer na enige dagen en kunnen we op verkenning uit. De eerste middag aan de wal is het weer zo mooi dat we besluiten meteen maar naar een uitzichtpunt te lopen. Niet geheel voorbereid lopen we op slippers in een uurtje door een afwisselende begroeiing naar een rotspunt met een mooi uitzicht over de ankerbaai.

De volgende dagen verkennen we het dorpje verder. De mensen zijn vriendelijk en het dorp maakt een verzorgde, welvarende indruk. Overal wordt druk gebouwd, en aan leuke eettentjes geen gebrek. Helaas heeft al deze bedrijvigheid een minder aangename reden: in 2010 veroorzaakte een zware aardbeving in de buurt van het Chileense stadje Chaitén een lokaal verwoestende tsunami. Robinson Crusoe krijgt de volle laag, met als gevolg enorme schade aan de infrastructuur van het eiland. Naderhand springen zowel de Chileense regering als privé-sponsors bij, waardoor het eiland een enorme impuls krijgt.

Onze volgende uitstapje gaat samen met de bemanning van twee andere boten naar het uitkijkpunt van Alexander Selkirk. Hij moet een fitte man geweest zijn, want wij vinden de klim van anderhalf uur pittig. En dan lopen wij over een aangeharkt, goed onderhouden pad. Het uitzicht is echter de moeite waard! Ook als je niet op redding zit te wachten.

De week voor anker bij Isla Robinson Crusoe doet ons goed. Na alle hectiek van het vertrek uit Valdivia en de eerste dagen op zee, komen we langzaamaan weer tot rust. We rommelen een beetje, voeren her en der wat verbeteringen door en maken de laatste dingen waar we voor vertrek niet meer aan toe gekomen zijn af. Daniel ontdekt op het strandje de lol van emmertje en schepje. Er is weer tijd om vaak en lang te kletsen (ehm overleggen) met onze medezeilers. Kortom, we hebben zin om de pareltjes van de Stille Oceaan verder te ontdekken!

 

Geplaatst op 01/04/2014, in Chili. Markeer de permalink als favoriet. 2 reacties.

  1. Hope you are safe, na de beving deze avond,

  2. Our dear friends, we were very sad, because didn’t have time to say goodbye since the last time we met at home celebrating little Daniel’s birthday!!
    Juan Enrique went to the Yacht Club one week before you leave but didn’t find you.
    We just want to tell you you are a beatiful family and deserve all the blessing and best in life!!
    Thanks a lot for have had the possibility to meet you guys!!!
    Receive all our love and big hugs for each one of you , specially for that little angel called Daniel.
    Juan Enrique, Ximena and children
    Valdivia, Chile, Southamerica.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s