Opstarten

Foto's Opstarten

Foto’s Opstarten

Er zijn weer oude vertrouwde klusgeluiden te horen op de Pinta. Op de steiger wordt gezaagd, binnen wordt geboord en geschroefd, hier en daar wordt nog wat gevloekt en gezucht, maar we zijn weer begonnen! We zijn alweer bijna een maand in Valdivia. Terug aan boord. En eindelijk zijn we dan weer aan de slag. Waar is de tijd gebleven? Met ‘opstarten’, zoals we dat noemen.

De eerste week zijn we echt aan het ‘terug aan boord komen’. We zijn moe van de reis, hebben een jetlag en het is een enorme bende. We hebben nergens zin in, maar moeten een paar dingen doen om de boot weer leefbaar te maken. Opruimen, schoonmaken, maar ook een plekje voor Daniel zoeken. Toen we in juni naar Nederland vertrokken, ging hij nog nergens heen. Inmiddels draait hij echter alle kanten op, schuift achteruit en krabbelt zelfs al een beetje vooruit. Op schoot of op de bank is hij snel uitgekeken. Van de kuipkussens maken we op de vloer in de kajuit een speelplekje voor hem. Zo kunnen we allemaal bijkomen en wennen aan het bootleven.

De tweede week raken we uitgerust en komen we in ritme. Daniel went aan zijn nieuwe omgeving en veranderd langzaam weer in het vrolijke kereltje dat we kennen. Wij gaan verder met uitzoeken en reorganiseren van spullen. Voor vertrek naar Nederland in Juni hebben we allerlei dingen in de loods van de jachtclub opgeslagen en andere spullen ongeordend in de achterkooien gegooid. Samen met alles wat we uit Nederland hebben meegenomen moet alles weer een plekje vinden.

En dan is de derde week onze ‘weer aan de slag week’. We bekijken de kluslijst, beslissen wat we wel en niet willen doen komende maanden en brengen een volgorde van prioriteit aan. Normaal is dan de volgende stap het opentrekken van de gereedschapskisten en aan de slag gaan, maar ineens is er toch iets veranderd: er ligt nog een klein hummeltje naar ons te lachen!

We zijn veel met Daniel bezig en uiteraard gingen we daardoor de eerste twee weken ook al niet zo hard. Toen hadden we zelf ook nog niet zo’n zin, dus viel het niet zo op. Het eerste klusje dat we doen is het maken van een speelmat in de kuip zodat Daniel daar kan spelen. Samen met de kussentjes die we binnen op de vloer leggen, hebben we nu in ieder geval een plek om hem neer te leggen zodat we onze handen vrij hebben.

Dan moeten we alleen nog wat handigheid krijgen in plannen wie wat doet. Allebei met een projectje in ons hand naar buiten lopen kan even niet meer. Alsof het de wacht tijdens het zeilen is, dragen we af en toe over wie er op Daniel let. Met een half oog op ons spellende mannetje kunnen we binnen van alles doen.

En zo komt dan toch het moment dat de gereedschapskisten open gaan. En moe dat we zijn na de eerste uurtjes klussen! We stoten ons aan van alles, schieten uit en laten dingen vallen. Met schrammen, blauwe plekken en een pijnlijke rug kijken we elkaar ’s avonds aan.

Ook wat dat betreft moeten we nog even inkomen. Het hoort allemaal bij opstarten…

Geplaatst op 30/09/2013, in Chili, Valdivia. Markeer de permalink als favoriet. Een reactie plaatsen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s