Mijlpalen

Foto's Mijlpalen

‘Wauw, wat groot!’ Marianne is hoogst verbaasd over de grootte van haar eigen buik als ze zichzelf voor het eerst in maanden in een spiegel ziet. ‘Van bovenaf gezien is hij veel minder indrukwekkend’, zegt ze met grote ogen van verbazing.

We zijn in Marina Quinched en genieten na tachtig dagen voor het eerst weer van de luxe van een steiger. Water, stroom en wifi, geen gedoe met lijnen, een anker of het bijbootje, én… een douche! Zelfs het kleine straaltje is een weelde om onder te staan. We zijn weer terug in de beschaving en we spoelen letterlijk de scheren van ons af.

Bij aankomst in deze piepkleine marina is het een onverwacht weerzien met drie andere boten die we allemaal al van eerder kennen. We stappen zó van de verlatenheid de gezelligheid in. Kletsjes op de steiger, samen eten en oeverloos babbelen: we vinden het heerlijk. De eerste dag zijn we alleen maar aan het bijkletsen en komt er helemaal niets van ons to-do lijstje.

Aanvankelijk willen we maar twee dagen blijven omdat we snel in Puerto Montt moeten zijn voor ons visum en onze vaarvergunning. Spijtig, want het is hier een oase van rust en gezelligheid. Het is zo’n plek waar de tijd stil lijkt te staan en je nooit haast wilt hebben.

William, de eigenaar van de marina, komt ons echter te hulp. Hij is heel erg vriendelijk en behulpzaam en zegt dat we alles prima hier kunnen regelen. Veel dingen zijn zelfs makkelijker, omdat het een kleine en vriendschappelijke plek is. Bovendien helpt hij ons overal mee. We blijven dus nog even onder zijn hoede en genieten van de luxe.

Onze terugkeer in de beschaving is de derde mijlpaal van de afgelopen week. Oud-en-nieuw hebben we nog samen in een klein baaitje gevierd. Met moeite konden we wakker blijven tot na twaalven, maar met de laatste lekkernijen en zelfs een flesje champagne, hebben we er een memorabele avond van gemaakt.

De andere mijlpaal die langskwam is een letterlijke, namelijk de tienduizendste mijl van deze reis. Een gebeurtenis die op zichzelf natuurlijk volkomen oninteressant is en volledig in het niet valt bij de verandering van gebied en het verlaten van de scheren, maar waar we later toch aan terug zullen denken.

We hebben een fantastische tijd gehad in de scheren tussen Puerto Williams en hier. Het was een indrukwekkende etappe die ons best een beetje veranderd heeft, denken we. Het zo lang afgesloten zijn van anderen en op die manier zó kunnen genieten van de natuur, van elkaar en van de zwangerschap, is een geweldige ervaring die we niet snel zullen vergeten. Het was de afsluiting van een heel mooi en bijzonder jaar voor ons en we hebben verschrikkelijk veel zin in komend jaar en de volgende tienduizend mijl!

Bij deze nog aan iedereen een heel gelukkig 2013!

 

PS We hebben weer internet dus binnenkort zullen we al onze foto’s uploaden.

Geplaatst op 05/01/2013, in Chili, Patagonië. Markeer de permalink als favoriet. 4 reacties.

  1. Zo, de eerste helft van jullie 20.000 mijlen over zee zit er dus op! Knap werk (dat vindt ook Sam, die een weekendje op proef in Amsterdam logeert) Geniet van het laatste stuk tot Valdivia en natuurlijk van het vooruitzicht dat jullie deel twee van de reis met z’n drieën zijn!

  2. Ha M&M, wat prachtig om te lezen, avonturen en prachtige natuur, krijg er zo nu en dan een brok in m’n keel van, bij het lezen van dit moois (mooi beeldend geschreven ook!)
    Wens jullie drie alle goeds in 2013, geniet ervan!

    Liefs

  3. Herman en Marian

    Wij wensen jullie een geweldig 2013 toe.
    Groet uit Slagharen van de kossekopjes.

  4. Ik zie op de kaart dat jullie zijn aangekomen in Valdiva! Goed nieuws. Leuke haven?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s