Vertrek 2.0

Foto's Vertrek 2.0

Het is gelukt! We zijn eindelijk vertrokken uit Ushuaia en liggen weer in Puerto Williams. De motor loopt als een spinnend katje, het schip is afgeladen met voorraden en wij voelen ons als veulentjes in de lente wei.

Na de jammerlijke mislukking van ons vorige vertrek voelt het heerlijk om eindelijk weer onderweg te zijn. Des te meer omdat we ons wederom dik verkeken hebben op de hoeveelheid werk die het kost om vertrekklaar te maken.

Door onze vorige vertrekpoging hebben we al een keer geoefend met het inslaan van alle voorraden en dus al het denkwerk al gedaan. Want hoeveel eten heb je nodig voor twee-en-een-halve maand? Hoeveel kilo rijst of aardappelen eet je, en hoeveel wc-papier gebruik je eigenlijk? Ook moeten we gokken hoelang alles goed blijft.

Met een boodschappenlijst van zes geprinte A4-tjes gaan we meerdere keren naar verschillende supermarkten. Soms staan we zelf te kijken van wat er in ons winkelwagentje verdwijnt. Terwijl de één zestien kilo aardappelen aan het inladen is, staat de ander vijfenveertig uien uit te tellen. En natuurlijk oppassen voor de negentig eieren die we al hebben. Bij alle groente en fruit moeten we ook goed kijken dat er geen slechte plekken in zitten en dat alles nog niet te rijp is. Het moet wel een tijdje meegaan.

Na het kopen, moeten we ook alles nog inruimen. Groente, fruit en aardappelen worden gewassen, en alles wordt in kratten of onder de vloer gestopt. We pakken heel zorgvuldig in om zoveel mogelijk spullen per vakje te krijgen, want het hele schip zit echt tjokvol.

Maar het lukt, en ondanks dat we onze to-do lijst niet helemaal af krijgen, hebben we wel alles aan boord en dus kunnen we vertrekken. Op een prachtige zonnige dag nemen we afscheid van Ushuaia en de steiger waar we bijna een half jaar gelegen hebben.

Ook dit keer hebben we gasten aan boord, drie mannen die in Puerto Williams een hostel runnen. Omdat het seizoen nog niet begonnen is, gaan er nog geen ferry’s tussen Ushuaia en Puerto Williams en is het voor locals een enorm probleem om de veertig kilometer te overbruggen. Het geld dat ze ons bieden slaan we af, waarna ze ons op andere manieren proberen te helpen. Met hun auto halen we de laatste tankjes benzine en eenmaal in Puerto Williams doen ze voor ons de was.

Als klap op de vuurpijl komen ze aan met een enorme emmer centolla (koningskrab), gevangen door het vissersbootje dat we die middag op het Beagle kanaal tegenkwamen. Bij overhandiging is de krab nog geen vier uur oud. Lekker! Niets leuker dan mensen leren kennen die je willen helpen met van alles.

Onze aankomst in Puerto Williams is een leuk weerzien. Er zijn vier boten waarvan de bemanning aanwezig is, en we kennen ze allemaal. Sommigen hebben we een paar dagen geleden nog gezien, anderen maanden terug. De eerste dag zijn we dus bezig met bijkletsen en komt er van onze klusjes wederom niets terecht. Maar mede dankzij onze emmer centolla, die we nooit alleen op krijgen, worden we warm onthaald.

Geplaatst op 13/10/2012, in Chili, Vuurland. Markeer de permalink als favoriet. 2 reacties.

  1. op naar chili, goede reis en pas goed op elkaar (3) GROETJES Belia

  2. Top! Goede reis en geniet weer van het zeilen en het (jaloersmakende) landschap.
    Liefs Joachim en LIeza

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s