Jinx

Foto’s Jinx

Onze steigerburen komen langs voor een kop koffie en op de onbeschrijfelijke manier waarop dat alleen op boten kan, komen we te spreken over het toilet.  Met name wat er allemaal stuk kan gaan en hoe hem te onderhouden. Allemaal zijn we nogal tevreden met ons toilet en roemen we ze om hun onverwoestbaarheid.

De volgende dag zijn we moe en lamlendig dus nemen we een dagje vrij. Dat kan. Dat is één van de leuke dingen aan het leven dat we leiden. En zodra je dan besloten hebt dat er helemaal niets hoeft vandaag, is dat een heel fijn gevoel. Al zijn we natuurlijk nog steeds moe. En lamlendig.

En uiteraard is dit, uitgerekend dít, het moment dat het toilet stopt. Nog geen vierentwintig uur nadat we hardop zeiden dat we nooit problemen hadden! Kan niet missen. En ook nog eens op een dag waarop we niets aan ons hoofd willen. We worden er even flink chagrijnig van.

Als we de volgende dag wel de moed vinden om aan de slag te gaan, is het probleem gelukkig snel verholpen. Er zat een visje klem in de aanvoerslang voor het spoelwater. Dat pompen we van buiten op en kennelijk hebben we, heel gemeen, een niets vermoedend visje opgezogen. Als we het pompje uit elkaar halen kijkt het arme beestje ons met koude, dode ogen aan vanuit het pijpje waarin het zit.

De kans dat zoiets gebeurt is natuurlijk héél erg klein! Zeker nadat je het er zo kort geleden over gehad hebt. Maar kans is altijd een glibberig concept en kennelijk loopt Murphy ook ergens rond. Want twee dagen later… Geen spoelwater.

Pompje uit elkaar, en jawel. Met een grote plons spoelt er weer een visje uit de slang. Dat ontlokt bij één van ons een gil en bij de ander hard gelach. Maar, probleem opgelost, pompje weer dicht en wachten maar. De kans dat het nog een keer gebeurt is natuurlijk oneindig klein. Maar we zeggen niets meer hardop. Hopelijk maakt schrijven niet uit…

Geplaatst op 08/07/2012, in Argentinië, Vuurland. Markeer de permalink als favoriet. 1 reactie.

  1. Ha Maarten en Marianne. Met veel plezier weer eens bij gelezen over jullie avonturen. Gaaf! Ben natuurlijk, net als de rest van jullie volgers, best benieuwd naar jullie verdere plannen. We horen vast spoedig meer. Met Irene en Julius zit ik nu voor 2 maanden in Suriname. Weliswaar zonder boor maar wel even ‘los’ van de dagelijkse dingen in NL. Alhoewel, ik kan me goed voorstellen dat er vele maanden voor nodig zijn om echt helemaal tot rust te komen, zoals jullie ergens schrijven. Alle goeds! Ruben

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s