Winter

Winter in Ushuaia

Totdat we hier kwamen, konden we steeds aan het thuisfront vertellen hoe warm het was in de tropische streken waar we doorheen voeren en dan genieten van de berichten over regen en kou thuis. Nu is dat helemaal andersom. Terwijl in Nederland de lente in volle glorie aanbreekt, treedt hier de winter in.

Voor het eerst hebben we nu in Ushuaia ook sneeuw gehad. Meteen vier dagen op rij, en er is een mooie laag gevallen. Het is echter overwegend lekker weer; helder, zonnig en weinig wind. Overdag is het een paar graden boven nul, ’s nachts een paar graden er onder. Van locals horen we dat het over het algemeen helemaal niet veel kouder wordt komende maanden, alleen meer sneeuw. Heerlijk.

Dat is ook precies de reden dat we hier in de winter zijn. Vooraf hadden we gehoord dat er in de winter minder depressies over komen en dat het dus veel rustiger en stabieler weer is. Minder wind en minder regen. Alleen kouder. Dat is echter iets waar we ons makkelijk op kunnen kleden en graag voor lief nemen als we kunnen genieten van windstille, zonnige winterdagen. Tot nu toe lijkt het algemene beeld aardig te kloppen en hopen we dat het zo blijft. Ons kacheltje doet het perfect. Behalve dat we elke dag strijden tegen de condens die van alle ramen, luiken en wanden stroomt, is het binnen warm en comfortabel.

Nu de winter zich echt aandient beginnen we vooruit te kijken naar de komende maanden. Over een aantal weken gaan we Ushuaia en Argentinië definitief verlaten om door de fjorden en scheren van Chili, noordwaarts naar Valdivia te varen. Een etappe waar we enorm naar uitzien.

Voor het eerst deze reis hebben we geen deadlines waar we direct rekening mee hoeven te houden. Tot nu toe waren we altijd, met veel plezier, op weg naar een afspraak met bezoek of bezig op tijd te zijn voor een seizoen, maar nu hebben we een tijd lang geen van beide. We hebben een paar maanden om in Valdivia te komen en eenmaal daar hebben we alle tijd voor het goede seizoen in de Stille Oceaan, onafhankelijk van welke kant we opgaan. Dat geeft een ontzettend lekker en ontspannen gevoel. We willen geenszins suggereren dat we tot zover niet hebben genoten, maar we merken wel dat we nu pas echt tot rust komen. Het heeft tien maanden geduurd voordat ons Nederlandse interne klokje gekalmeerd is. En daar gaan we mooi van genieten.

Geplaatst op 26/05/2012, in Argentinië, Vuurland. Markeer de permalink als favoriet. 3 reacties.

  1. Herman en Marian

    Hallo Maarten en Marianne,

    Doe het lekker kalm aan, jullie doen het fantastisch !!
    Groet Herman en Marian

  2. Zonnig winterweer is heerlijk… Heb zelf altijd van de winters in het voralpenland genoten, best wel koud, maar je kan je er goed op kleden zoals jij ook zegt. Ga zo door!
    In welke tijdszone leven jullie eigenlijk? volgens de kaart is het GMT-3 maar eigenlijk zit je veel westelijker… Wat houden jullie aan? Alvast goede vaart voor de volgende etappe, ben benieuwd naar het volgende bericht.

    Groet, Frank

  3. ha Marianne & Maarten,

    dan komt nu dus misschien wel een van de spectaculairste etappes! De zuid-westzijde van Patagonie, de uitstromende ijsschotsen, hopen onbeklommen bergen, fantastische fjorden. Moet ongekend avontuurlijk en indrukwekkend zijn!

    groetjes loukie en thomas

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s