We zijn er

Ons uitzicht op het Beagle kanaal vanaf de steiger

We blijven het maar tegen onszelf en tegen elkaar zeggen. We hebben het gehaald en we zijn echt in Ushuaia. Helemaal zelf naar toe gevaren. De grijns zit vastgeplakt op ons gezicht als we om ons heen kijken en het landschap in ons opnemen. Het landschap waar we zo naar uitkeken. We zijn euforisch en diep vermoeid tegelijk. We hebben wel een winterslaapje verdiend vinden we!

Het stuk van Caleta Horno naar Ushuaia valt zeiltechnisch enorm mee. We hebben geen harde wind gehad en zelfs maar weinig wind tegen. Uiteindelijk maken we ons het meeste zorgen over de dieselvoorraad die in de windstiltes zienderogen slinkt. Wie had dat gedacht. Wel is het onverwachts koud. Het lekkere middag zonnetje van het begin van het traject heeft snel plaats gemaakt voor een vochtige kou. Verkillend tot op het bot.

Ondanks de nagenoeg ideale omstandigheden vinden we het traject mentaal zwaar. De reputatie die dit gebied heeft zorgt ervoor dat we in elk wolkje storm zien en in elke winddraaing wind tegen. Omdat het hier zo wisselvallig is, kloppen de weerberichten wel in grote lijnen, maar is het toch moeilijk te zeggen wat ons te wachten staat. Het is vermoeiend om tegen de golven in te hakken als je wind mee verwacht en om met windstilte te motoren als je je hebt voorbereid op wind tegen. Bovenal hebben we het gevoel dat elke beslissing die we nemen verstrekkende gevolgen heeft. Doorgaan of schuilen? Langs de kust of een directe koers? Er is altijd twijfel of we het goed doen en we voelen de druk.

We varen gestaag door, maar schieten het laatste stuk niet echt op. Door het goede weer valt de grootste spanning uiteindelijk van ons af, waardoor we de laatste dagen voor het Le Maire kanaal een eeuwigheid vinden duren. In dit kanaal tussen Staten eiland en Vuurland kunnen geweldig steile golven ontstaan als de wind tegen de stroom in staat. We liggen uiteindelijk negen uur te wachten op het goede tij voordat we deze laatste hobbel trotseren.

Zodra we Le Maire achter ons laten en stuurboord uit de kust van Vuurland volgen, naar de ingang van het Beagle kanaal, valt alles echter op zijn plaats. De zon komt door en het is niet meer zo guur, de golven zijn weg en terwijl dolfijnen rond de boot zwemmen worden we betoverd door de eerste hellingen met bomen, rotsen en sneeuw. Dit is waar we het voor gedaan hebben!

Als we het Beagle kanaal zelf invaren wordt dat nog eens dubbel en dwars bevestigt. Met een grijns van oor tot oor blijven we maar om ons heen kijken, foto’s nemen en elkaar toeroepen hoe mooi het is. ‘We zijn hier echt!’ We moeten het wel honderd keer tegen elkaar zeggen want eigenlijk geloven we het nog niet. Maar als de boot vast ligt en we de essentiële zaken geregeld hebben voelen we ons waanzinnig trots. We stuiteren en willen alles zien. Maar we zijn ook moe. Eerst gaan we een paar dagen uit.

 

P.S. Aan de vorige drie posts hebben we foto’s en een filmpje toegevoegd. Alles is ook te zien op de pagina Beeldmateriaal.

Geplaatst op 17/03/2012, in Argentinië, Vuurland. Markeer de permalink als favoriet. 5 reacties.

  1. Wauw! Die winterslaap hebben jullie zeker verdiend! Wat een tocht en wat een fantastische woestenij daar. Van achter de pc meegenoten van de verhalen en van schoonheid van de stops en jullie gevolgd tot aan de kop van dit steigertje:
    http://maps.google.com/?ll=-54.813599,-68.305821&spn=0.002699,0.008256&t=h&z=18

    Geniet ervan!!
    Martijn

  2. Anneke en Ad den Ouden

    Het meest zuidelijke punt van jullie reis bereikt? Goed gedaan en gefeliciterd.
    Ook met je verjaardag Maarten.

    Groeten, Anneke en Ad

  3. hoi Marian en maarten,
    vanmiddag Ad gesproken en vandaar even op jullie webside gekeken. Ad vertelde met enige trots hoever jullie al gekomen zijn. Ook ik keek even op Google Earth waar in godsnaam Ushuaia lag. Gefeliciteerd!!
    Nu lekker even genieten en dan weer op weg.
    Even een vraag voor Marian… “heb je wel je schaatsen mee,wie weet kan je dan toch nog eens een rondje draaien ” Nogmaals veel plezier en een goede reis verder.

    henk en emmeke smit uit schoorl

  4. Herman en Marian Kosse

    Fantastisch hoor, wat een prestatie.

    Groet uit Slagharen van Herman en Marian.

  5. Peter K.M.

    Van harte Marianne en Maarten! En elke keer als ik weer op een wereldkaart kijk, denk ik: poeh wat een eind varen! En wat is nu het plan? Hoe lang blijven jullie in Ushuaia?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s