Salvador de Bahia

Foto's Salvador de Bahia

De eerste dagen na aankomst in Brazilie liggen we in de Bahia marina. Dit is duidelijk een lokale marina voor welgestelde Brazilianen. We zien twee andere buitenlandse zeilboten, een handvol lokale zeilboten en heel veel motorboten.

Nou zou dat in principe een mooie gelegenheid zijn om mensen te ontmoeten, ware het niet dat de boten zonder uitzondering dagelijks bevolkt worden door poetsmannetjes. Elke dag worden alle boten, onder het genot van een (luid) muziekje, grondig gesopt, gespoeld, gepoetst en gepolijst, inclusief de meerlijnen die onderwater aan betonblokken bevestigd zijn. Erg genegen tot een praatje zijn ze echter, mede door de taalbarriere, niet. De eigenaren zien we een enkele keer snel langs lopen om snel te gaan varen.

De tweede dag gebruiken we om in te klaren en de stad een beetje te verkennen. De formaliteiten vallen ons, na dramatische verhalen van andere zeilers, heel erg mee. We moeten, in de juiste volgorde, naar drie verschillende instanties. Eerst naar de federale politie om ons visum te halen en ons paspoort te stempelen. Daarna naar de douane om de Pinta in te klaren en tot slot naar de haveninstanties om te vertellen dat de boot in de haven ligt. We vinden de kantoren niet helemaal in de goede volgorde, en we moeten een uurtje wachten tot de man van de havendienst zijn lunch op heeft, maar na twee uur vriendelijk de goede kant opgestuurd te zijn, bevinden we ons dan ook officieel in Brazilie.

In de eerste dagen spoelen we zowel onszelf, als onze kleren en lakens, en de boot grondig af met zoet water. Als we ook diesel getankt hebben, is er eigenlijk geen reden meer om in de marina te blijven liggen. We gaan dus naast de marina voor anker, zodat we nog wel internet hebben. We hebben allerlei kleine klusjes en activiteiten gepland, maar ineens zijn we moe en hebben we eigenlijk nergens meer zin in. De overtocht, de warmte (elke middag 30 graden) en alle nieuwe indrukken eisen hun tol.

We gaan in de laatste dagen nog twee keer met het bijbootje naar de kant, om boodschappen te doen voor de volgende etappe en om uit te klaren. Verder sluiten we ons op in de boot, figuurlijk dan; letterlijk zetten we alle raampjes en luiken zoveel mogelijk open om een briesje binnen te verwelkomen. We vullen onze dagen met uitslapen, lezen, siesta’s en film kijken.

Het enige klusje waar we wel zin in hebben, omdat het verkoeld, is de onderkant van het schip ontdoen van eendenmossels. Dit zijn een soort slijmerige mini-boompjes die zich in de tropen binnen en mum van tijd aan je boot vasthechten. En in tegenstelling tot de meeste aangroei vallen ze er niet af als je gaat varen. De enige manier om ze kwijt te raken, is om ze met een plamuurmes weg te steken.

Slechts met grote moeite weten we ons los te rukken uit dit ritme om te vertrekken naar Rio. Gelukkig is het, drie dagen later dan gepland, toch gelukt en zijn we inmiddels alweer anderhalve dag onderweg.

Geplaatst op 22/01/2012, in Brazilië. Markeer de permalink als favoriet. 2 reacties.

  1. Dita & Rob

    Lieve Marianne en Maarten,
    We genieten enorm van jullie reisverslag en zijn behoorklijk opgelucht dat jullie de oversteek zo super hebben gemaakt. Niet dat we er geen vertrouwen in hadden, maar het is toch een hele onderneming en wij zijn ook ouders met (in ieder geval één) redelijk ondernemend kind, dus we voelen ook bijzonder met jullie ouders mee. Dat zit gewoon in je genen als je ouder wordt. Het is leuk om de verhalen te lezen; de schtrijver heeft echt een schrijftalent. Leuk ook om te horen hoe dat er nou toe gaat aan boord, zolang op zee met zijn tweeën. Hebben jullie ook een watermaker aan boord of kun je afwassen met zout water? ( Ja, waar ik al niet aan denk). Pech van de geskimde bankpas; weer een ervaring rijker en gelukkig verzekerd. We wensen jullie verder een behouden vaart en kijken uit naar jullie verslagen. Groeten, Rob en Dita.

  2. Hey Maarten en Marianne!
    Super leuk om te lezen dat jullie nu doen waar jullie zolang aan gewerkt hebben! De foto’s zijn indrukwekkend en misschien wel jaloers makend ;-). Blijf vooral verhalen posten, ze worden vanuit Boston met interesse gelezen.
    groeten,
    Sytze

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s