Mandolines en harpoenen

Foto's Mandolines en harpoenen

Dinsdag is de mandoline van Marianne aangekomen. Eindelijk kan ze haar verjaarscadeautje in ontvangst nemen. Via via hebben we iemand gevonden die muziekinstrumenten verkoopt op dit eiland. Al het contact gaat echter via zijn vrouw, in haar chique mode winkel. Heel grappig. Helaas liep ik bij de eerste ontmoeting vast op mijn gebrek aan Spaans en heb ik Marianne moeten laten helpen met het regelen.

Nu zit Marianne lekker te tokkelen, te stemmen en bladmuziek te downloaden. Er komt echt een goed geluid vanaf en ze heeft veel plezier in het ontdekken van dit instrument. Peter en Courtney (de Amerikanen door wie dit allemaal aan het rollen is geraakt) komen langs en bewonderen de aanwinst. Ook geven ze wat nuttige beginners tips.Toch wel erg leuk om een instrument aan boord te hebben. Gezellige avondjes, kampvuurtjes en barbecue’s op het strand. We zien het al helemaal voor ons.

Ik word ondertussen door Nick (een Britse freediver) uitgenodigd om mee te gaan speervissen. Nu is vissen nog niet helemaal ons ding. We hebben hier op La Gomera onze uitrusting in orde gemaakt en gaan richting de Kaapverden voor het eerst vissen. Waarschijnlijk. Eigenlijk moet ik er niet aan denken om daadwerkelijk iets te vangen. Geen idee wat je met zo’n beest doet als het daadwerkelijk aan je lijn, of wie weet zelfs in je kuip ligt te spartelen. Uiteraard duizend verhalen en goede adviezen over gehoord, maar ik moet het allemaal nog zien als puntje bij paaltje komt.

Ietwat terughoudend ging ik dus mee met Nick en twee anderen, in een rubberboot, naar een baai verderop. Zodra het anker viel sprong één van de heren direct met een harpoen en een bloeddorstige blik in zijn ogen overboord. Gelukkig nam Nick nog even de tijd om Andrew, een andere rookie, en mij uit te leggen hoe je de harpoen spant en waar je niet op moet schieten (Niet op stenen want dan gaat de harpoen stuk en niet op trompetvissen, want die zijn niet lekker). Doodeng ding, zo’n harpoengeweer. Een speer van een kleine meter lang, op scherp gezet met een duimdik elastiek. Ik zag hem al door allerlei dingen en delen heen steken.

Na een uitleg van ongeveer dertig seconden duikt ook Nick overboord en zwemt weg. Dus plons ik ook maar in het water en ga na wat afstand genomen te hebben, mijn harpoen spannen. De eerste keer schiet het elastiek uit het haakje wat meteen een snee in mijn duim oplevert. Schrikken, en ik ben al niet helemaal ontspannen.

De tweede keer krijg ik alles veilig opgespannen en kan ik een stukje gaan zwemmen. Ik had me voorgenomen dat het hoe dan ook een leuk middagje snorkelen zou worden en dat ik in ieder geval foto’s ga schieten. Het idee om daadwerkelijk zelf ergens op te schieten komt me eigenlijk nog steeds wat absurd voor. Totdat ik een stukje rustig gezwommen heb en twee flinke vissen onder me door zie glijden.

Het overkomt me. Mijn hart gaat sneller kloppen, adrenaline gaat stromen en ineens ben ik in jaag stand. Voor ik iets kan doen zijn de eerste vissen alweer weg, maar ik kijk nu met andere ogen om me heen. Ik duik een paar keer en volg een aantal vissen en ik wil er één schieten! Ik ben nog steeds verbaasd over het gevoel dat over me kwam. Toch wel iets heel menselijks, of in ieder geval een mannen ding. Bovenaan de voedselketen met een wapen in je hand prooi uitzoeken en proberen te vangen. Nog ruim een uur duik ik, volg ik en schiet ik.

Uiteindelijk kom ik zonder buit terug. De rest ook, behalve Nick, die heeft een kleine barracuda geschoten. Die schijnen lekker te zijn. Als ik het beest aan zijn speer zie hangen ben ik toch wel weer blij dat ik niets geraakt heb. Geen idee wat ik met het spartelende beest had moeten beginnen. Maar ik kan niet meer ontkennen dat ook ik bevangen ben geraakt door het jacht gevoel.

Geplaatst op 25/11/2011, in Canarische Eilanden. Markeer de permalink als favoriet. 2 reacties.

  1. Merien Uitterhoeve

    Hoi Maarten & Marianne,

    Wat fijn om te lezen hoe leuk jullie het hebben, maar niet heel erg goed voor de studie :P. Eindelijk de weg gevonden naar jullie site en wat ben ik jaloers zeg! Volgens mij hebben jullie het super. Beetje Barbecueën, beetje zwemmen, leuke mensen ontmoeten. Wel nog even een visje schieten hoor. Er gaat niets boven iets wat je zelf gevangen hebt.

    Geniet!

  2. Hoi MenM!

    Heerlijk om jullie verhalen te lezen en foto’s te bekijken!

    Behouden vaart en veel plezier!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s