Verjaardag

Foto’s Verjaardag

Even snel een berichtje om iedereen te bedanken voor alle cadeautjes, mailtjes, sms-jes en berichtjes op de website ter ere van mijn verjaardag. Heel erg leuk! Het zorgt ervoor dat ik me helemaal jarig voel.

’s Ochtends word ik wakker van een door Maarten gefluisterd ‘lang zal ze leven’. De kajuit blijkt in de beste gezinstraditie versierd met mijn nieuwe leeftijd. Eigenlijk bestaat de traditie uit een versierde stoel, maar bij een volstrekt gebrek aan stoelen aan boord van de Pinta, is er geïmproviseerd. Het ontbijt is het moment om de cadeautjes die mijn ouders uit Nederland hebben meegekregen van vriend(inn)en uit te pakken.
Van Maarten krijg ik een mandoline (die overigens nog wel even overgevaren moet worden vanaf Tenerife). Tot voor kort was ‘mien met de mandoline’ de enige associatie die ik had met het instrument. Aan boord van een Amerikaanse boot hier in de haven kom ik er tijdens een andere verjaardag echter achter dat een mandoline eigenlijk erg goed klinkt. Bovendien heeft het instrument als voordeel dat de snaren en vingerzetting heel erg vergelijkbaar zijn met een viool, waar ik toch al gauw zo’n tien jaar oefentijd in heb zitten. Mijn volgende uitdaging wordt dus om wat kampvuurliedjes op de mandoline te leren. Ben benieuwd of Maarten nog erg lekker zal slapen tijdens zijn nachtwachten…

’s Middags trakteren Ad en Anneke op een feestelijke en erg chique lunch in het hotel Parador dat boven op de rots naast de haven ligt. Van andere zeilers hebben we gehoord dat het uitzicht en het restaurant zeer de moeite waard zijn, en ze hebben gelijk! We eten er heerlijk en bekijken de boot eens vanuit een andere hoek. De weg omhoog klimmen we soepeltjes, maar tijdens de terugtocht wreekt de wandeling van de voorgaande dag zich. Deze bestond namelijk uit een afdaling van 1100 meter, en dat zijn onze benen nog niet vergeten…

Als het donker is, hebben we borrel in de kuip. Her en der hebben we wat mensen uitgenodigd, maar eigenlijk weten we niet precies wie er nog zijn, en wie al vertrokken zijn naar een volgende bestemming (de grote uittocht is namelijk begonnen). Gelukkig is er ’s avonds enige doorloop, want 16 mensen tegelijk in onze kuip, blijkt toch wel het maximum… We genieten ervan hoe snel zich een sociaal leven ontwikkeld, en hoe makkelijk we leuke gesprekken hebben met mensen die we op z’n langst een maand kennen, maar soms ook pas een dag. Het is natuurlijk niet vergelijkbaar met vriendschappen van vele jaren, maar iedereen zit hier in hetzelfde schuitje, waardoor het toch snel vertrouwd voelt.

Inmiddels zijn mijn ouders weer naar huis, en zijn we begonnen aan de laatste klussen voor ons vertrek naar de Kaapverdische eilanden. We hopen binnen een week te vertrekken.

Geplaatst op 19/11/2011, in Canarische Eilanden. Markeer de permalink als favoriet. Een reactie plaatsen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s