Ankeren

De afgelopen jaren hebben we, eerst voor de lol, later als serieuze informatiebron, allerlei sites en blogs van andere zeilers en vertrekkers verslonden. Sommigen van hen begonnen met alles tip top in orde na een voorbereiding van vele jaren, anderen gooiden plotsklaps hun leven om, kochten een boot en voeren weg. Steevast echter beschreef elk van hen na enige tijd de eerste anker ervaringen. Zo ook wij.

We liggen in Baiona, net onder Vigo, iets boven de grens met Portugal. Bij aankomst zijn we uitgerust en het stadje ligt aan een beschutte baai, dus we we besluiten hier ons ankerend bestaan te beginnen.

‘Alleen als er ook andere jachtjes liggen hoor’, zeggen we nog tegen elkaar. Maar gelukkig, voor een strandje, naast de marina ligt een groepje boten met ernaast en ertussen ruim voldoende plek voor ons.

Het probleem is dat Nederlanders gewoon geen ankeraars zijn. Overal waar je in Nederland kunt zeilen zijn prachtige jachthavens met alle voorzieningen. Je ziet nooit voor Stavoren een groepje boten liggen. Je ziet nergens steigers met een bos rubberbootjes van mensen die even naar de wal zijn voor boodschappen. Wij hebben dan ook geen enkele anker ervaring. En nu varen we rond een groepje boten in de baai van Baiona en beginnen de vragen.

De eerste, en meest fundamentele, is hoeveel afstand je tot de andere boten neemt. Er is niet oneindig veel plek dus je probeert te gokken wat de draaicirkel van de buren is, maar je weet nooit hoeveel ketting iedereen gestoken heeft. We hebben zelf namelijk ook geen idee hoeveel we moeten steken. Het is hier ongeveer 4,5 (laag water) tot 8 (hoog water) meter diep en we weten niets over de soort bodem. We beginnen met 20 meter ketting, trekken het anker er met het eerste klapje op de motor in zijn achteruit uit en proberen het opnieuw met 30 meter. Dat lijkt ons vrij veel, maar het houdt nu wel.

Ondanks onze prachtige nieuwe ankerlier is even het anker ophalen om terug naar het bedoelde plekje te varen om het opnieuw te laten vallen best een klus. Het elektrische gedeelte van de elektrische ankerlier moet namelijk nog aangesloten worden. Alles gaat op de hand en dan ervaren we de keerzijde van extra zware ketting en een extra degelijk anker.

Uiteindelijk liggen we en dan begint het eeuwige afvragen hoe goed het anker houdt. De motor in zijn achteruit gaf geen problemen, maar de wind draait alle kanten op en na twee volledige rondjes moet er toch een hoop verandert zijn daar op de bodem.

We spelen wat met de marges van het anker alarm op de GPS en slapen als een roos. De volgende morgen komt er een grote catamaran met behoorlijke snelheid langs drijven met krabbend anker en zijn we blij dat onze eerste keer ankeren gelukt is!

Na twee nachten gaan we voor een nachtje de marina in om water te tanken en vooral van de walstroom gebruik te maken. Qua stroom zijn we nog alles behalve self-sufficient aangezien de zonnepanelen nog in hun doos zitten. De omvormer ook, dus om de laptops te laden hebben we in ieder geval 220V nodig. Een nacht is daarvoor echter voldoende zodat we geheel volgeladen weer ons zeer dure plaatsje aan de steiger in kunnen ruilen voor het veel idyllischer plekje in de baai, zachtjes wiegend achter ons anker.

We gaan met het bijbootje nog een keer vers brood en groente halen en maken ons klaar voor de tocht naar Lissabon, waar we over twee dagen ons anker hopen te laten vallen.

 

Liefs, M & M

Geplaatst op 02/09/2011, in Spanje. Markeer de permalink als favoriet. 5 reacties.

  1. Joepie! Eindelijk heb ik jullie gevonden op http://www.marinetraffic.com!
    Als je bij “ga naar schip” Pinta invoert en dan de pleasure craft ( 🙂 ) aanklikt, verschijnt jullie locatie op de wereldkaart. Big Brother is watching you! En wij ook!
    Nu (zaterdag 3 september om 13.09u) varen jullie 5,4 knopen, met een koers van 179° en jullie zitten op N°40’18, W009’25.
    Voor mensen die geen gedetailleerde kaart bij de hand hebben, dat is voor de kust van Portugal ter hoogte van Figueira da Foz.

  2. joris van iersel

    Nog een jaar en dan heb ik vakantie! Ik wil ook ergens naartoe zeilen!

  3. Dita & Rob

    Lieve Marianne en Maarten,
    We vinden het heel leuk jullie zo te kunnen volgen, met de atlas op schoot. Goede reis verder en succes met alles. Dita en Rob.

  4. Hoi Marianne en Maarten,
    Leuk om af en toe eens te lezen hoe het jullie vergaat. Toen jullie vertrokken zaten wij in Griekenland dus we hebben jullie nog niet eens een heel goede reis gewenst. Bij deze dan:)
    Leuk dat je de eerste dolfijnen, waarschijnlijk van de vele, al gezien hebt. We hopen dat jullie fantastisch zeilweer zullen hebben, zodat je lekker relaxed naar je volgende bestemming zult kunnen varen.
    Hartelijke groetjes, Joke, Ferry, Julia en Luke

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s